h

Zehra Zeynep Varli

Zehra is geboren in 1972 in Turkije. Ze is samen met haar broer in 1980 naar Nederland gehaald door haar ouders die al langer in Nederland verbleven als gastarbeiders, doordat er een staatsgreep in Turkije was. Zehra heeft zo op haar 8e onbewust kennis moeten maken met de gevolgen van rechtse politiek. Ze zag overal militairen en agenten lopen op straat, maar begreep toen nog niet wat dat betekende, iets wat nu misschien veel kinderen in oorlogsgebieden of kinderen van vluchtelingen ook niet begrijpen. Ze wist niet waarom ze haar land moest verlaten, het land waar ze was geboren. Het duurde jaren voordat ze zich in Nederland thuis voelde, maar het is uiteindelijk gelukt.

Zehra is naar de MAVO en daarna naar de HAVO gegaan en daarnaast heeft ze nog enkele korte opleidingen gedaan als toerisme en de MEAO (economie). Verder is ze blijven leren door cursussen te volgen als junior secretaresse, management assistente en boekhouding. Ze was een slimme leerlinge en studente. Haar leerkrachten waren zeer tevreden over haar.

Ze heeft gewerkt bij verschillende grote kantoren als financieel administratief medewerkster.

Zehra is getrouwd met Recai Varli die zelf, toen Zehra naar Nederland was gekomen, na de staatsgreep in de gevangenis belandde omdat hij een actief vakbondslid was en dat mocht niet in die tijd in Turkije.

Zehra en Recai hebben 2 kinderen en ze is momenteel actief bestuurslid en penningmeester bij de SP.

Zehra komt uit een rood gezin, een rode familie! Op latere leeftijd begreep zij waarom ze moest 'vluchten'. Maar Zehra droeg al op jonge leeftijd een rood bloed. Al op de lagere school kwam ze op voor medeleerlingen die gepest werden. Zehra hoefde nooit bij de populaire groep te horen maar werd zelf popuair door op de komen voor de zwakkeren. Ze kon het niet verdragen wanneer een kind gepest werd door anderen die meer 'machtig' waren.

Maar ze was niet alleen op de lagere school zorgzaam en behulpzaam geweest, dat heeft zich doorgezet tot haar verdere leven tot nu toe en dat zal ook zo blijven. Ze heeft altijd voor de zwakeren gezorgd en kon het niet verdragen dat zwakkeren zoveel moesten lijden onder de sterken. Dat vond zij oneerlijk! Iedereen had het recht op een goed leven en mensen moesten eens elkaar met rust laten. Dan zou de wereld een stuk vrediger uitzien en het leven verdraaglijker maken. Zehra gunde iedereen een goed leven, wat zij voor zichzelf wenste wenste ze ook de anderen toe. Het gunnen aan elkaar en niet het hebberige en het egoisme!

Toen Zehra eindelijk mocht stemmen ging ze voor de PvdA die vroeger opkwam voor de rechten van de arbeiders. Het ging niet om de rijken, niet om de multimiljonairs wat zij nu wel doen! Nee, het ging toen echt om de arbeiders.

Maar al gauw bleek dat het toch niet de linkse partij bleek te zijn als dat zij dacht dat het was. GroenLinks vond ze toch wel linkser en die deed ook nog eens wat aan het groen. Want de natuur was belangrijk. Daar leeft men van! En toch miste ze iets... Natuur is belangrijk natuurlijk maar zo ook de rechten van de mensen. Je kan een mooi natuur willen maar als mensen geen rechten hebben in dat mooie landschap of in die schone lucht, schiet je ook niet op.

Pas na haar trouwen kwam ze dankzij haar man achter dat er toch een partij was waar ze zich thuis kon voelen: de SP! Dat is nu haar partij.

Zehra is humanistisch, behulpzaam, zorgzaam, heeft het beste voor met iedereen en dat was ook wat ze helemaal vond bij de SP. De mens staat centraal en niet het kapitalisme!

Ze liet zich eerst lid maken van de SP via haar man. En ze rolde er zo in door een ongelukkig toeval. Elk nadeel heeft zijn voordeel en zo is dat ook bij haar gegaan.

Ze is nu al jaren bestuurslid bij de afdeling SP Zaanstreek. En tot nu toe bevalt het haar prima! Zowel haar functie als de politieke standpunten van de SP bevallen haar nog steeds prima.

Zehra is een strijdbare vrouw, dat bleek al in haar kinderjaren en dat zet ze nu door in de SP. Ze zal zich altijd inzetten tegen de onrechtvaardigheid en inzetten voor gelijkheid. Iedereen is er om te leven en iedereen moet dan ook het recht krijgen om te kunnen leven!

U bent hier